علائم پارگی رباط صلیبی و مینیسک زانو+ 5 روش درمان بدون جراحی

آخرین به‌روزرسانی در 2024-09-20 توسط فاطمه نیازی

پارگی رباط صلیبی یعنی چه؟

رباط صلیبی قدامی (ACL) یکی از مهم‌ترین مکانیسم‌های تثبیت‌کننده مفصل زانو است و از دست دادن آن می‌تواند باعث احساس بی‌ثباتی شود، یعنی زانو در حین حرکات خاص و به‌ویژه در حین فعالیت‌های ورزشی “خم می‌شود”.

ACL ،یک رباط داخل مفصل زانو است که ثبات رو به جلوی زانو را برای جلوگیری از جابجایی رو به جلوی استخوان ساق پا (تیبیا) از استخوان ران (فمور) فراهم می‌کند.پارگی رباط صلیبی از شایع‌ترین آسیب رباط زانو است و می‌تواند در نتیجه یک حرکت ناگهانی پیچشی، مانند افتادن، در ورزش یا زندگی روزمره رخ دهد.

An ACL injury is a tear or sprain of the anterior cruciate (KROO-she-ate) ligament (ACL) — one of the strong bands of tissue that help connect your thigh bone (femur) to your shinbone (tibia). ACL injuries most commonly occur during sports that involve sudden stops or changes in direction, jumping and landing — such as soccer, basketball, football and downhill skiing.

آسیب ACL، پارگی یا رگ به رگ شدن رباط صلیبی قدامی (KROO-she-ate) (ACL) – یکی از نوارهای بافت قوی است که به اتصال استخوان ران (فمور) به ساق پا (درشت نی) کمک می کند. آسیب های ACL بیشتر در طول ورزش هایی رخ می دهد که شامل توقف یا تغییر جهت ناگهانی، پریدن و فرود می شود – مانند فوتبال، بسکتبال، فوتبال و اسکی در سراشیبی.

به نقل از سایت : https://www.mayoclinic.org

پارگی مینیسک زانو چیست؟

پارگی منیسک یکی از شایع‌ترین آسیب‌های زانو است و معمولاً زمانی رخ می‌دهد که استخوان ران و استخوان ساق پا در مفصل زانو با شدت زیاد در برابر یکدیگر می‌چرخند (پیچش زانو). این فشار بیش از حد روی منیسک داخلی وارد می‌کند و می‌تواند باعث پارگی آن شود. پارگی‌های منیسک در افراد جوانی که ورزش زیادی می‌کنند شایع است.

به طور کلی پارگی مینیسک  زانو را در جدول زیر بررسی می کنیم:

علل	خطرات	علائم	درمان
پارگی منیسک معمولاً زمانی رخ می‌دهد که استخوان ران و استخوان درشت‌نی در مفصل زانو به شدت و تحت فشار زیاد (پیچش زانو) به هم می‌چرخند.	ورزش‌هایی با تغییرات سریع جهت و حرکات مکرر شروع و توقف، شرایط قبلی یا سابقه جراحی رباط صلیبی، سن بالا، مشاغل خاص	درد شدید هنگام چرخش یا خم شدن، صدای ترکیدن یا شلاق زدن، تورم زانو	پارگی‌های منیسک می‌توانند به صورت محافظه‌کارانه یا جراحی درمان شوند. روش درمان به سن بیمار، تشخیص و وجود یا عدم وجود آسیب‌های دیگر زانو بستگی دارد.

دلایل پارگی رباط صلیبی و مینیسک زانو

ACL یکی از رباط‌های اصلی است که استخوان ران (فمور) را به استخوان ساق پا (تیبیا) در مفصل زانو متصل می‌کند. ACL می‌تواند در موارد زیر پاره شود:

چرخش زانو در صورتی که پا روی زمین ثابت است.

توقف ناگهانی هنگام دویدن.

تغییر ناگهانی وزن از روی یک پا به روی پای دیگر.

پریدن و فرود آمدن روی زانوی صاف شده.

کشش زانو فراتر از محدوده حرکت معمول آن.

ضربه مستقیم به زانو.

هنگامی که ACL پاره می‌شود، ممکن است احساس درد شدید و ناگهانی کنید یا صدای بلندی مانند “پاپ” یا “تق” بشنوید. ممکن است نتوانید روی پای آسیب‌دیده راه بروید زیرا نمی‌توانید وزن خود را از طریق مفصل زانو تحمل کنید. معمولاً زانو بلافاصله (در عرض چند دقیقه تا چند ساعت) متورم می‌شود و ممکن است احساس کنید که هنگام راه رفتن یا قرار دادن وزن روی آن، زانوی شما “جای خالی می‌دهد”

علائم پارگی رباط صلیبی و مینیسک زانو

ACL (رباط صلیبی قدامی) با ورزشکاران سطح بالا مرتبط است و معمولاً به دلیل سقوط از ارتفاع، تغییر ناگهانی جهت یا آسیب مستقیم به زانو رخ می‌دهد. با این حال، این آسیب می‌تواند برای هر کسی که در ورزش شرکت می‌کند، حتی در سطح آماتور، اتفاق بیفتد. پارگی ACL یکی از جدی‌ترین و شایع‌ترین آسیب‌های زانو است و دوره بهبودی طولانی دارد. ACL همراه با رباط صلیبی خلفی، رباط جانبی داخلی و رباط جانبی خارجی، همه از تثبیت‌کننده‌های زانو هستند.

نقش اصلی ACL جلوگیری از لغزش استخوان درشت‌نی به جلو نسبت به استخوان ران است. در واقع، این رباط 90 درصد پایداری یک زانو را فراهم می‌کند. ACL به صورت مورب از مفصل عبور می‌کند و قسمت پشتی استخوان ران را به بالای استخوان درشت‌نی متصل می‌کند.

پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) و مینیسک دو آسیب شایع زانو هستند که اغلب با هم یا به صورت جداگانه رخ می‌دهند. این آسیب‌ها می‌توانند فعالیت‌های روزمره و ورزشی را به شدت تحت تأثیر قرار دهند.

علائم پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL):

درد ناگهانی و شدید: در هنگام آسیب، درد شدیدی در ناحیه زانو احساس می‌شود.

تورم: معمولاً بلافاصله پس از آسیب، زانو متورم می‌شود.

احساس ناپایداری: فرد احساس می‌کند که زانویش شل شده و ممکن است به راحتی پیچ بخورد.

صدا در هنگام آسیب: برخی افراد صدای ترکیدن یا پارگی را در هنگام آسیب شنیده یا احساس می‌کنند.

دشواری در راه رفتن: راه رفتن ممکن است دردناک و دشوار شود.

کبودی: در اطراف زانو ممکن است کبودی ایجاد شود.

علائم پارگی مینیسک زانو:

درد: درد معمولاً در قسمت داخلی یا خارجی زانو احساس می‌شود و با حرکت زانو تشدید می‌شود.

تورم: تورم ممکن است به اندازه پارگی ACL شدید نباشد، اما در برخی افراد رخ می‌دهد.

قفل شدن زانو: زانو ممکن است در یک وضعیت خاص گیر کند و باز نشود.

احساس گیر کردن چیزی در زانو: فرد ممکن است احساس کند چیزی در زانویش گیر کرده است.

کاهش دامنه حرکتی: حرکت زانو ممکن است محدود شود.

علائم مشترک بین پارگی ACL و مینیسک:

درد: درد شایع‌ترین علامت هر دو آسیب است.

تورم: تورم نیز در هر دو آسیب دیده می‌شود.

احساس ناپایداری: هر دو آسیب می‌توانند باعث احساس ناپایداری در زانو شوند.

توجه: این علائم تنها نشانه‌های احتمالی هستند و ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشند. برای تشخیص دقیق، باید به پزشک متخصص مراجعه کنید.

درد پارگی رباط صلیبی

درد پارگی رباط صلیبی یکی از علائم اصلی این آسیب است و معمولاً به صورت ناگهانی و شدید در زمان آسیب‌دیدگی احساس می‌شود. این درد می‌تواند در قسمت‌های مختلف زانو احساس شود و شدت آن نیز بسته به میزان پارگی رباط متفاوت است.

دلایل درد در پارگی رباط صلیبی:

آسیب به رشته‌های عصبی: رباط‌ها به اعصاب متصل هستند و آسیب به رباط می‌تواند باعث تحریک و التهاب اعصاب شده و در نتیجه درد ایجاد کند.

التهاب: پس از آسیب، بدن پاسخ التهابی نشان می‌دهد که می‌تواند باعث تورم، قرمزی و درد شود.

اسپاسم عضلانی: عضلات اطراف زانو ممکن است به دلیل آسیب و درد منقبض شده و باعث افزایش درد شوند.

ویژگی‌های درد پارگی رباط صلیبی:

شدید و ناگهانی: معمولاً در زمان آسیب‌دیدگی، درد بسیار شدید است.

تشدید با حرکت: انجام فعالیت‌هایی مانند راه رفتن، دویدن، خم شدن زانو یا چرخاندن آن می‌تواند باعث افزایش درد شود.

درد در هنگام لمس: لمس کردن ناحیه آسیب‌دیده ممکن است دردناک باشد.

درد مبهم و تیر کشیدن: برخی افراد درد مبهم و تیر کشیدنی را در ناحیه زانو تجربه می‌کنند.

علائم پارگی رباط صلیبی و مینیسک زانو در هر شخص ممکن است متفاوت باشد اگر شما هر کدام از این علائم را دارید می توانید به متخصصان مجرب ما در کلینیک ویستان مراجعه نمایید.

عکس mri پارگی رباط صلیبی

پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) شایع‌ترین آسیب رباط زانو است که در رادیولوژی و عمل‌های ارتوپدی مشاهده می‌شود.

در عکس ام آر آی پارگی رباط صلیبی در بیماران جوان‌تر، ممکن است پارگی اتصال استخوان درشت‌نی مشاهده شود.

رادیوگرافی ساده:

علامت سولکوس جانبی عمیق: فرورفتگی در کندیل جانبی استخوان ران که نشان‌دهنده شکستگی ضربه است.

علامت جابجایی قدامی درشت‌نی: جابجایی قدامی استخوان درشت‌نی.

شکستگی سگوند: شکستگی کوچک در قسمت بیرونی استخوان درشت‌نی.

شکستگی قوس‌دار: شکستگی در قسمت جلویی استخوان درشت‌نی.

تجمع مایع در مفصل: وجود مایع در مفصل زانو.

سی‌تی اسکن:

سی‌تی اسکن به عنوان یک روش با حساسیت و ویژگی بالا در تشخیص پارگی رباط صلیبی قدامی شناخته شده است. سی‌تی اسکن به مشخص‌سازی قطعه استخوان پارگی کمک می‌کند.

ام‌آرآی:

تصویربرداری از پارگی رباط صلیبی قدامی باید به علائم اولیه و ثانویه تقسیم شود.

علائم اولیه علائمی هستند که مربوط به خود رباط هستند. علائم ثانویه علائمی هستند که ارتباط نزدیکی با آسیب‌های رباط صلیبی قدامی دارند.

عوارض پارگی رباط صلیبی

پارگی رباط صلیبی اگر به موقع و به درستی درمان نشود، می‌تواند عوارض جدی و طولانی‌مدتی برای فرد ایجاد کند. این عوارض می‌توانند بر کیفیت زندگی فرد به شدت تأثیرگذار باشند.

عوارض کوتاه‌مدت پارگی رباط صلیبی که درمان نشود:

درد مزمن: درد در ناحیه زانو ممکن است به صورت مزمن شده و فعالیت‌های روزمره را با مشکل مواجه کند.

تورم و التهاب مزمن: تورم و التهاب در مفصل زانو ممکن است به صورت مزمن باقی بماند.

بی‌ثباتی زانو: احساس ناپایداری و شل شدگی زانو در هنگام فعالیت‌های روزمره و ورزش.

کاهش دامنه حرکتی زانو: محدود شدن حرکت زانو و کاهش انعطاف‌پذیری آن.

عوارض بلندمدت پارگی رباط صلیبی که درمان نشود:

آرتروز زودرس: پارگی رباط صلیبی می‌تواند باعث سایش زودرس غضروف زانو و در نتیجه بروز آرتروز شود.

آسیب به مینیسک: پارگی رباط صلیبی ممکن است باعث آسیب به مینیسک زانو شود.

آسیب به رباط‌های دیگر: عدم درمان پارگی رباط صلیبی می‌تواند باعث آسیب به رباط‌های دیگر زانو شود.

تغییرات در الگوی راه رفتن: برای جبران بی‌ثباتی زانو، فرد ممکن است الگوی راه رفتن خود را تغییر دهد که این امر می‌تواند باعث آسیب به مفاصل دیگر بدن شود.

کاهش عملکرد ورزشی: پارگی رباط صلیبی می‌تواند به طور قابل توجهی عملکرد ورزشی فرد را کاهش دهد و احتمال آسیب‌های مجدد را افزایش دهد.

اهمیت درمان به موقع پارگی رباط صلیبی:

درمان به موقع پارگی رباط صلیبی می‌تواند از بروز بسیاری از این عوارض جلوگیری کرده و به بازگشت فرد به فعالیت‌های روزمره و ورزشی کمک کند. روش‌های درمانی پارگی رباط صلیبی شامل فیزیوتراپی، تزریق پی آر پی و … و جراحی است که توسط پزشک متخصص تعیین می‌شود.

درمان پارگی رباط صلیبی قدامی بدون جراحی

علاوه بر روش های معمولا که شامل استراحت و استفاده از کمربندهای طبی می باشد روش های دیگری نیز وجود دارد که می توان با استفاده از انها پارگی رباط صلیبی را بدن جراحی درمان نمود.

تصمیم به درمان پارگی جزئی رباط صلیبی قدامی بدون جراحی معمولاً بر اساس چندین عامل اتخاذ می‌شود. این عوامل شامل سن بیمار، سطح فعالیت و میزان آسیب است. تعیین نشانه‌های واضح برای درمان غیرجراحی بسیار مهم است و اینجاست که درمان جامع PRP با پرولوتراپی با هدایت تصویر وارد عمل می‌شود.

تأیید پارگی جزئی: اولین گام تأیید تشخیص پارگی جزئی رباط صلیبی قدامی از طریق ارزیابی بالینی، معاینه فیزیکی و تصویربرداری تشخیصی مانند MRI است.

سن و سطح فعالیت بیمار: افراد جوان‌تر و فعال‌تر معمولاً به دلیل خواسته‌های سبک زندگی خود احتمال بیشتری برای نیاز به مداخله جراحی دارند. با این حال، برای بیماران مسن‌تر یا افرادی که فعالیت‌های کمتر فیزیکی دارند، گزینه‌های غیرجراحی را می‌توان در نظر گرفت.

میزان آسیب: اندازه و محل پارگی جزئی در تعیین امکان‌پذیری گزینه‌های غیرجراحی بسیار مهم است. پارگی‌های کوچک و جدا شده بیشتر برای درمان غیرجراحی مناسب هستند.

اهداف بیمار: اهداف و ترجیحات بیمار نقش مهمی در انتخاب درمان دارند. برخی افراد ممکن است روشی غیرتهاجمی با زمان بهبودی کوتاه‌تر را ترجیح دهند.

از جمله روش های درمان بدون جراحی پارگی رباط صلیبی می توان به موارد زیر اشاره نمود:

پلاکت غنی از پلاکت (PRP):

PRP یک محلول غلیظ مشتق شده از خون بیمار است که غنی از فاکتورهای رشد و پلاکت‌ها است. این فاکتورهای رشد نقش مهمی در ترمیم و بازسازی بافت‌ها دارند. در مورد پارگی‌های جزئی رباط صلیبی قدامی، PRP مستقیماً به محل آسیب تحت هدایت تصویر تزریق می‌شود.

پرولوتراپی:

پرولوتراپی، کوتاه‌شده از درمان تکثیری، شامل تزریق یک محلول، معمولاً مخلوط دکستروز، به ناحیه آسیب‌دیده است. این محلول التهاب موضعی را تقویت می‌کند که به نوبه خود فرآیندهای طبیعی بهبودی بدن را تحریک می‌کند.

ترکیب PRP و پرولوتراپی پتانسیل بازسازی درمان را افزایش می‌دهد و ترمیم فیبرهای پاره شده رباط صلیبی قدامی و بافت‌های اطراف را تقویت می‌کند. مزایای این رویکرد عبارتند از:

✔ حداقل تهاجمی: برخلاف جراحی، درمان جامع PRP با پرولوتراپی با هدایت تصویر یک روش حداقل تهاجمی است که خطر عوارض را کاهش داده و زمان بهبودی را کوتاه می‌کند.

✔ بازسازی‌کننده: این درمان بر تحریک مکانیسم‌های بهبودی خود بدن تمرکز دارد و ترمیم و بازسازی بافت‌ها را تقویت می‌کند.

✔ کاهش درد: بیماران اغلب درد و ناراحتی کمتری پس از عمل نسبت به گزینه‌های جراحی تجربه می‌کنند.

✔ بهبودی سریع‌تر: زمان بهبودی معمولاً کوتاه‌تر است و بیماران می‌توانند سریع‌تر به فعالیت‌های عادی خود بازگردند.

✔ هزینه کمتر: گزینه‌های غیرجراحی مانند درمان جامع PRP با پرولوتراپی با هدایت تصویر معمولاً نسبت به جراحی مقرون به صرفه‌تر هستند.

✔ شفا طبیعی: این روش به جای تکیه بر مواد مصنوعی یا روش‌های جراحی، از توانایی ذاتی بدن برای بهبود خود بهره می‌برد.

مزایای بلندمدت: درمان جامع PRP با پرولوتراپی با هدایت تصویر نه تنها آسیب رباط صلیبی قدامی را درمان می‌کند، بلکه به مقابله با تغییرات تخریبی در زانو نیز کمک می‌کند. این روش سلامت کلی زانو را تقویت کرده و خطر آسیب‌های آینده را کاهش می‌دهد.

فیزیوتراپی :

کاهش درد و تورم: فیزیوتراپیست‌ها از روش‌هایی مانند یخ‌درمانی، گرما درمانی و اولتراسوند برای کاهش درد و تورم زانو استفاده می‌کنند.

افزایش دامنه حرکتی: تمرینات کششی و موبایلیزاسیون مفصل به بازیابی دامنه حرکتی کامل زانو کمک می‌کنند.

تقویت عضلات: تمرینات تقویتی عضلات اطراف زانو به ثبات و حمایت از مفصل کمک کرده و از آسیب‌های مجدد جلوگیری می‌کنند.

بازآموزی حرکتی: فیزیوتراپیست‌ها به شما آموزش می‌دهند که چگونه به طور ایمن و موثر حرکت کنید تا از فشار بیش از حد به زانو جلوگیری شود.

بازگشت به فعالیت: با پیشرفت روند بهبودی، فیزیوتراپیست‌ها برنامه‌های تمرینی خاصی را برای کمک به شما در بازگشت به فعالیت‌های ورزشی و روزانه طراحی می‌کنند.

مراحل فیزیوتراپی برای پارگی رباط صلیبی

مرحله حاد: در این مرحله، هدف اصلی کاهش درد، تورم و محافظت از مفصل است.

مرحله بازتوانی اولیه: در این مرحله، تمرکز بر افزایش دامنه حرکتی و تقویت عضلات ضعیف است.

مرحله بازتوانی پیشرفته: در این مرحله، تمرینات پیچیده‌تر و عملکردی برای بهبود تعادل، هماهنگی و قدرت انجام می‌شود.

مرحله بازگشت به فعالیت: در این مرحله، فیزیوتراپیست به شما کمک می‌کند تا به تدریج به فعالیت‌های ورزشی خود بازگردید.

تمرینات معمول در فیزیوتراپی پارگی رباط صلیبی

تمرینات ایزومتریک: این تمرینات بدون حرکت مفاصل انجام می‌شوند و به تقویت عضلات کمک می‌کنند.

تمرینات کششی: این تمرینات برای افزایش دامنه حرکتی و انعطاف‌پذیری عضلات اطراف زانو انجام می‌شوند.

تمرینات تقویتی: این تمرینات برای تقویت عضلات چهارسر ران، همسترینگ و عضلات ساق پا انجام می‌شوند.

تمرینات تعادلی: این تمرینات برای بهبود تعادل و هماهنگی بدن انجام می‌شوند.

درمان پارگی رباط صلیبی با طب سنتی

طب سنتی، با تاکید بر تعادل انرژی و استفاده از گیاهان دارویی، ماساژ و سایر روش‌های طبیعی، رویکردی متفاوت برای درمان بیماری‌ها ارائه می‌دهد. در مورد پارگی رباط صلیبی، طب سنتی ممکن است به عنوان یک روش مکمل برای تسکین درد، کاهش التهاب و بهبود فرایند بهبودی مورد استفاده قرار گیرد.

روش‌های درمانی طب سنتی برای پارگی رباط صلیبی:

گیاهان دارویی: برخی گیاهان دارویی مانند زنجبیل، زردچوبه، آلوئه ورا و بادرنجبویه به دلیل خواص ضدالتهابی و تسکین‌دهنده دردشان، ممکن است در درمان پارگی رباط صلیبی مفید باشند.

حجامت: حجامت با ایجاد خلاء در پوست، به افزایش گردش خون و کاهش التهاب کمک می‌کند.

طب سوزنی: طب سوزنی با تحریک نقاط خاصی در بدن، می‌تواند به کاهش درد و بهبود عملکرد مفصل کمک کند.

ماساژ: ماساژ درمانی با بهبود گردش خون و کاهش گرفتگی عضلات، به تسکین درد و بهبود انعطاف‌پذیری کمک می‌کند.

لطفا توجه داشته باشید که اطلاعات ارائه شده در این متن صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی داشته و به هیچ عنوان جایگزین مشاوره پزشکی نیست. در صورت داشتن علائم پارگی رباط صلیبی و یا مینیسک زانو حتما باید با یک پزشک متخصص در کلینیک ویستان مشورت نمایید.

سوالات شما درباره پارگی رباط صلیبی وپاسخ به آنها

آیا من بیشتر در معرض خطر پارگی ACL هستم؟

هر کسی می‌تواند دچار پارگی ACL شود، اما برخی افراد مستعدتر هستند. فردی احتمال بیشتری دارد که اگر:

در ورزش‌ها یا فعالیت‌هایی که شامل تغییرات سریع جهت هستند شرکت کند. چرخش‌های سریع یا حرکات شروع و توقف حدود 70% آسیب‌های ACL را ایجاد می‌کنند. مقصران رایج شامل فوتبال، بسکتبال، فوتبال یا والیبال هستند. افرادی که مشاغلی سخت دارند که شامل بالا رفتن، پریدن یا چرخش است نیز در معرض خطر افزایش یافته هستند.

زن هستند. زنان چهار برابر بیشتر از مردان احتمال دارد که دچار پارگی ACL شوند. این ممکن است به دلیل عوامل آناتومیکی، شرایط فیزیکی متفاوت، کنترل عصبی عضلانی، قدرت عضلات، تراز پایین پا یا حتی هورمون‌هایی مانند استروژن باشد.

بین 15 تا 45 سال سن دارند. نوجوانان و بزرگسالان جوان بیشتر احتمال دارد که دچار آسیب‌های ACL شوند، زیرا بیشتر احتمال دارد که فعال باشند یا در ورزش‌ها شرکت کنند.

قبلاً ACL خود را پاره کرده باشند. ACLهای قبلاً آسیب دیده بیشتر احتمال دارد که دوباره پاره شوند، به‌خصوص در سال اول. افرادی که ACL را در یک زانو پاره کرده‌اند، خطر بیشتری برای پاره کردن ACL دیگر دارند.

چگونه پارگی ACL تشخیص داده می‌شود؟

متخصصان ارتوپدی اغلب می‌توانند پارگی ACL را فقط با انجام معاینه فیزیکی تشخیص دهند. زانویی با ACL پاره شده، متورم‌تر از زانوی سالم به نظر می‌رسد و دامنه حرکتی یکسانی نخواهد داشت. صحبت کردن با بیمار در مورد اینکه آسیب چگونه رخ داده، چه احساسی داشته است و اینکه آیا آن‌ها متوجه آن صدای ترکیدن مشخص شده‌اند، می‌تواند سرنخ‌های بیشتری ارائه دهد.

در برخی موارد، پزشک ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا MRI را درخواست کند. این آزمایش‌ها می‌توانند دلایل احتمالی دیگر برای درد بیمار را رد کنند و تأیید کنند که هیچ استخوانی شکسته نیست. همچنین می‌توان از آن‌ها برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد شدت آسیب استفاده کرد که می‌تواند به اطلاع‌رسانی درمان کمک کند.

آیا می‌توان پارگی ACL را بدون جراحی ترمیم کرد؟

پارگی ACL گاهی اوقات نیاز به جراحی دارد، که جراحی بازسازی ACL نامیده می‌شود، تا زانو احساس پایداری کند. با این حال، من ممکن است یک گزینه غیرجراحی را توصیه کنم اگر بیمار مسن‌تر باشد یا بسیار فعال نباشد، یا اگر احساس کند که زانویش هنوز نسبتا پایدار است.

پوشیدن یک بریس و راه رفتن با عصا می‌تواند زانو را پایدار کند و مقدار وزنی که روی آن قرار می‌گیرد را در حین کاهش تورم محدود کند. پس از آن، من فیزیوتراپی و تمرینات را برای بهبود عملکرد زانو و تقویت عضلات اطراف پا توصیه می‌کنم. این برای کمک به بیمار در بازگشت به فعالیت‌های روزمره خود ضروری است.

چه زمانی جراحی برای پارگی ACL ضروری است؟

جراحی معمولاً بهترین انتخاب برای ورزشکارانی است که می‌خواهند به ورزش خود بازگردند. همچنین اغلب برای افرادی که ناپایداری زانو را تجربه می‌کنند که در فعالیت‌های روزمره آن‌ها اختلال ایجاد می‌کند، ضروری است.

از آنجایی که پارگی‌های ACL نمی‌توانند دوباره به هم دوخته شوند، رباط باید با پیوند بافت جراحی شود. پیوند در جایی که ACL قدیمی بود قرار داده می‌شود تا پایداری و عملکرد را بازگرداند. پیوندها می‌توانند از تاندون پاتلا، تاندون‌های همسترینگ، یا تاندون چهارسر ران یا از یک جسد گرفته شوند. هر انتخاب پیوند مزایا و معایبی دارد، بنابراین بیماران باید گزینه‌ها را با جراح خود مورد بحث قرار دهند.

با این حال، جراحی فقط شروع بهبودی است. پس از بازسازی ACL بیمار، آن‌ها باید ماه‌ها فیزیوتراپی انجام دهند تا دامنه حرکتی خود را بازیابی کنند و قدرت پای خود را افزایش دهند. ورزشکاران همچنین برای بازگشت به بازی نیاز به توانبخشی هدفمند برای ورزش خود دارند.

چگونه می‌توانم درمان مناسب برای پارگی ACL خود را تعیین کنم؟

بهترین درمان برای آسیب ACL به سن بیمار، شدت پارگی و اهداف آینده بیمار برای ورزش یا فعالیت فیزیکی بستگی دارد. من با هر بیمار بحث عمیقی دارم تا بهترین گزینه را برای آن‌ها انتخاب کنم.

جراحی معمولاً برای ورزشکاران جوانی که می‌خواهند به ورزش خود بازگردند، به‌ویژه ورزش‌های چابکی، ضروری است. در بسیاری از موارد، همچنین ممکن است بهترین گزینه برای کسانی باشد که پارگی‌های جزئی یا کامل دارند و می‌خواهند از نظر تفریحی فعال بمانند.

با این حال، برخی از بیماران قبل از انجام جراحی نیاز به توجه ویژه دارند. نوجوانان پیش از نوجوانی با صفحات رشد باز ممکن است در طول جراحی بازسازی ACL نیاز به اصلاحات داشته باشند تا از مشکلات رشد استخوان جلوگیری کنند. بزرگسالان بالای 40 سال که جراحی را در نظر دارند، نیاز به آزمایش‌های تصویربرداری دیگری دارند تا تأیید کنند که آرتروز کمی یا هیچ آرتروز در زانوهای خود ندارند، زیرا زانوهای آرتروز معمولاً از بازسازی ACL بهره‌مند نمی‌شوند.

درمان‌های غیرجراحی می‌توانند برای بیمارانی با رباط‌های صلیبی پاره شده که زانوهای پایداری دارند، مؤثر باشند. بزرگسالان مسن‌تر که کمتر فعال هستند نیز ممکن است بتوانند از جراحی صرف نظر کنند. با این حال، مهم است که به خاطر داشته باشید که رویکردهای غیرجراحی فرد را در معرض خطر بالاتر آسیب‌های دیگر زانو، مانند پارگی‌های مینیسک، قرار می‌دهند.

چه زمانی می‌توانم انتظار بهبودی از پارگی ACL را داشته باشم؟

پارگی ACL می‌تواند آسیب‌های جدی و کنار گذاشته شده باشد. اما با درمان و برنامه توانبخشی مناسب، اکثر افراد می‌توانند قدرت و عملکرد زانوی خود را در عرض 9 تا 12 ماه بازگردانند – و به ورزش‌ها یا فعالیت‌هایی که دوست دارند بازگردند.

اگر پارگی ACL یا آسیب‌های دیگر زانو را تجربه کرده‌اید، اولین قدم مشاوره با یک متخصص است. می‌توانید یک مشاوره با متخصصان مجرب ما در کلینیک ویستان داشته باشید.